Zaman, tüketiyor kendini
ve ben bütün ümitsizliğimle bekliyorum.
Sonra çaresizliğime gülümsüyorum.
Anılar bana inat gözlerimin önünde yaşıyor güzelliğini.
Öfkem artıyor,
Yumruk gibi düğümleniyor boğazımda.
Şimşekler çakıyor beynimde...
Ölüm arzum artıyor,
Saniyelerle artan bir tutkuya dönüşüyor.
Elimi uzatsam ölüm,
elimi uzatsam yaşam
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
