bir şey gecikiyor ama ne
sanırım kravatını yakmak istiyorum
zaman sonsuz bir yağmur gibi
sırtımdan aşağıya akıyor
kasıklarımın öfkeden titrediğini hissediyorum
kalp atışlarım normal sayılmaz
sevgilimin taşaklarını öpüyor
kaldırımdaki kediler
salaş bir an
gece yarısı aniden çözülen bukleler
ıslak
üşüyorum
evin ışıkları sönük
duvarla dans ediyorum
ah bütün mahalle uyanacak şimdi
blues rüzgârla
sokak afişlenecek
fosforlu çizgi
ölüm
nefes
siren sesleri
belki de
yeşil bir ışık yanacak alnımın ortasında
daaaaaannnnnn
