Yürüdüm;
Önce ağır ağır,
Sonra koşar adım.
Vardığım yerde
Sensizlik vardı.
Geçip gitmişim seni
Koş, yakala demişim.
Sen ise geriye koşmuşsun.
Pusulan şaşmış.
Başka kıyılara varmışsın.
Vatansız kalmışım birden
Kimsesiz kalmışım kalabalıklarda.
Sahte gülüşlere aldırmamışım,
Bu kalbi ayaklar altına aldırmamışım.
Yeniden gülümsedim artık hayata.
Ben artık seni
Çooookkk gerilerde bırakmışım.
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
