Bırak yansında elim, öğreneyim elimi bir daha yakmamayı.
Zaten üşüyorum düşününce,
Düşündüğüm her şeyin zaten düşünülmüş olmasını.
Belki karanlığın adıyım da haberim yok,
Aydınlığın telefon numarasından.
Kendimi arayıp alo diyemeden kabalaşıyorum
Her seferinde ne kadar yalnız olduğumu
Hep yalnız kalınca anlıyorum.
Niye bir sevgilim yok deyip sevgiliye
Sevgi sayıyorum.
Korkuyorum her mısramda sevgilim yok,
Ölüyorum saçlarında.
Bu ne biçim hayat biliyorum
Arasında nefes, kül oldu
Hayatıma anlam, renk, aşk getir.
Ölüm getir gelirken biraz sessiz.
Zaten üşüyorum düşününce,
Düşündüğüm her şeyin zaten düşünülmüş olmasını.
KİTAP İZLERİ
Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler
Doğan Cüceloğlu
Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku
