Bil ki inan ölmüşüm
Kaç kez söyledim, az sevmeyi bilmem ben / Yine ağlarım el sallarken, veda
Orhan Bani
Gül'müsün yarim
Gül'ler nasibini sendenmi almış, bilmen Gonca'mısın, Gül' müsün yarim / Yanakların, al, al,
Bülbül' e döndüm
Seni seviyorum haberin varmı? yanıyor yüreğim, ben, küle döndüm / Gül boyun bükmüş,
Başka söz bilmem
Belki vakit tamam, gidiyorum ben, söylemem kimseye,sessiz giderim / Ne gel diyen oldu,
Ben öldüm, haberin olsun
özlemeyi bilirim, hasret benim kardeşim / Hiç sevenim olmamış, yalnızlık sadık eşim
Anlatamam ben
Bilmem nasıl anlatsam, söyleyemem sevdamı / Benim, benden haberim yok, sensin ömrümün her
Yerin benim Gönlümde
Aşkın benim zindanım,Sevdam Züleyha gibi, / Her nereye baksam sen, ben kapında Yusuf'
Garip ne yapsın
Kırılmadım kimseye kırgın değilim, varsın bensiz kalsın bu yalan dünya / Gülmemişti yüzüm,
Bir yar istiyorum
Bir yar istiyorum, sevmeyi bilen, sevdalı bakıp yüzüme gülen / Gözümden anlayıp, gönlüme
Ben, beni avuturum
Ben, sevmeyi sende öğrendim, susarak anlatmayı / Aşk denilen bir ateşe düşüpte,için, için
Bulayım artık
Benim bu halimden haberi olan, sevdan yaksın, yanayım artık / Rüzgara karışsın, savrulsun
Kime ne söyleyim
Kime ne söyleyim, kime ne deyim, uzaktan sevdiğim, sevgilim benim / Gündüz hayalimde,
Gönül aşk uykusunda
Kimselere söylemedim, yüreğim sende kaldı / O gün, bu gün, dertliyim, tabip ne
Ben sensiz olamam ki
Bana sevme diyorsun, sevmeden duramam ki / Damarımda kansın sen, ben sensiz olamam
Bana mezar oldu, kara gözlerin
Hadi!bir şey anlat, durmayalım sessiz, sessiz / Yaşamıyor gibiyim, sanki kaldım nefessiz
Lütfet kalayım (kul eyle kapında)
Lütfun ile geldim, Rabbim kapına,bilmem kulunmuyum, kölen olayım / Merhametin ile kovma yanından,
Bakar iken maziye
Bakınca maziye sisler ardından, yıllara ne deyim, çok şey almışlar / Özlediğim çok
KİTAP İZLERİ
Kapak Kızı
Ayfer Tunç
Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku