Yar...
Biliyor
Ve bekliyordum
Ne kadar
Dilemesem de
Hiddet ve asabiyetini
Bir türlü yenemiyordun
Hep
Başkalarını
Örnek vererek
Yüreğimi incitiyor
Hayli hislendiriyordun
Heves
Ve arzuların için
Hadsiz zorluyordun
Ben
Sabrettikçe,
Sessizliğe çekildikçe
Sen daha çok hiddetleniyordun
Gücüm
Ve takatimden
Fazlasını istiyordun
Her ne
Pahasına olursa
Olsun diye çıkışıyordun
Artık
Gözlerine bakmaya
Ve dinlemeye çekiniyordum
Senden
Uzak iklim ve
Şartları içimde besliyordum
Lakin
Sen bu kadar
Bedbin ve bizar olduğumu
Hiç anlamıyor
Ve düşünmek için dertlenmiyordun...
Mustafa Cilasun
