Hiç kimse gülümsemedi
Belkide karşımda
Bu kadar kadere inat.
Ve;
Hiç kimse öğretemedi bana,
Senden başka,
Nasıl bakılacağını hayata.
Bense;
Hiç kimsenin yerinde olmak istemedim,
Sen olmak istediğim kadar
Sırf bir kerecik olsun
O yosun yeşili gözlerinle
Kadere karşı gülümseyip
Tepeden bakabilmek için dünyaya
YZKİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
