Yangınlar çıkarıyorsun gönlümün sokaklarında
Semt semt duman olmuş ciğerim
Sönmesi na mümkün umutlar alev alev
Yandı kül oldu sevdan ile birlikte
Kundaklanmış tüm ümitlerim
Başı boş gezen güvercin gibi
Kanatlarının rüzgarıyla savruluyor kıvılcımlar
Ben yanıyorum yanmasına sen ne alemdesin
Buz gibi donmuş kalbin iyi şimdi
Çıkmaz diyordum yollarım senin gülüşlerine
Şimdi yangınlarından bana bir avuç kül kaldı
Küllerinden doğarmı yeniden bilmem ama
Bende yıkılmış bir umut yine sana hasret kaldı
