.
gemiyi son terk eden fare yalnızlığı bendeki
pişman mıyım
sandıklara kaldırılmış dantellere sormak lazım
oda kapısının bile bir fikri var bu günlerde
arkandan gıcırdar durur
oysa insan kolay tanrı buluyor
ama zor inanıyor kendine
sahi nerelisin sen
bırak bir kağıt parçasına yazılmış hikayeyi
gözün kaşın nereli
elin en son hangi çiçeğe değdi
nedense garip bir mahlukatız
en son ağladığımız gün ezber bozar da
son güldüğümüz anı hatırlamayız hiç
mutsuzluk herkese yan komşudur bu yüzden
ama hiçbir mutluluk da irmik helvası dağıtmaz
şimdi atsan kendini dışarı
ilk çevirdiğin kişiye sorsan
omzuna başımı koyabilir miyim diye
insan cevabını biliyorum sandığı sorulara bulaşmaz
söylesene
senin başın nereli
onun omuzu nereli
