bir anda karardı gözlerim
elleri kanlı Ares
tunç bir zindanda
değildi bu kez
ne Abeus'un oğluyum
ne kutsal Herakles
gökten ateşi ben çalmadım
yine de kovuldum şöleni bitmez yurdumdan
belki üzüldü annem ve babam
bense yalnızlığa atlayan
cansız bir askerdim lumbar ağzından
vuruldum elbet
Paian tanrı
iyileştirse bari yaralarımı
kaleler yıkan
baş belası Ares
ne ışığım ben artık
ne nefes
başının bir işmarıyla atıldım
lakin yenilmedim atam Zeus'a
o da yenilmemişti atası Kronos'a
güçlüyüm
bir yurda gidiyorum
bir nehir geçermiş içinden
Styx
yanındayım yüzümü yıkıyorum ]
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
