KİMSESİZLER
Her yürek şaha kalkar görünce cevahiri
Töre denen gerçekte tüm hayaller zahiri
Yeter ki dokunsunlar yüreğin bam teline
Her aşkın öyküsü var, her öykünün şiiri
Tüm ürkek yürekleri sarsa aşkın kokusu
Sevdayı kabullenmez toplumun taş dokusu
Islanmaya razıdır çıktığı aşk yolunda
Yağmur dinmiştir lakin dinmemiştir korkusu
Herkesin kimsesi var, onun kimsesizliği
Yanmış bedene kurşun, kardeşin densizliği
Çaresiz baş eğilmiş, kadere razı; belli
Aşkı içinde saklar yüreğin sessizliği
Coşari gonca güller açmadan soldu gitti;
Ağlamaktan gözleri kan ile doldu gitti;
Alın yazgısı değil çektiği onca çile
Çıktığı yol ölüme varılan yoldu, gitti!
28.06.2021/Samsun
İbrahim COŞAR
