Ben siyah beyaz yaşıyordum,
Kötüyü siyaha adadım,
Beyazı insana!
Yakıştıramadım çünkü ölüyorduk,
Hırs zenginlik güç, griydi,
Gri insana yakışmaz dı!
Siyahlar çok karanlık tı
Çiçek açmadılar!
Ne maviyi verdiler ne yeşili,
Kırmızıyı cehennem sandılar,
Oysa ki aşktı.
YZKİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
