Elimde
Kulpu kırık
Dibi delik bir fincan.
Üstelik
Teki yitik ayakkabımın.
Aylardır / bir başıma
Tok oturup
Aç kalkıyorum
Kuş sütü eksik sofralardan.
Ve her gece
Buzdan bir yatakta
Titremekte her yanım.
Düştü çerçevemin çivisi
Bir boşlukta
Ufalanıyor umutlarım.
Ellerim uzakta kaldı bedenimden
Yumuşak bir zeminde
Kayıyor ayaklarım.
Kısacası
Tanımı yok yalnızlığımın.
Deyin bana dostlar:
Ben şimdi
Hangi makamla ağıt yakıp
Acımı hangi dille anlatayım?
Hangi?
