geceleri sessizliğe boğmak
sürgün bağırları anayurt bellemek yok
anayurdumsun tenimi uyandıran
sesin müjdem
ismin bir kez aitlik ekiyle döküldü dudaklarımdan
yüreğimdeki ritim ele verdi kendini
meftununum kirpiklerimden soluğuma kadar
başucumda yeşeren kötü ruhları intihara sürdüm
hançerledim kayıp aşkları
can suyum ruhumsun artık
hoş geldin benimle nefesimde barınmaya
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
