Dal, yaprağını döker
On Kasım geldiğinde…
Yüreğime kış çöker
On Kasım geldiğinde…
Takvimler karalanır
Hüzünler sıralanır
Gönlümüz yaralanır
On Kasım geldiğinde…
Türk, Ata’sını anar
Yürek, yasıyla yanar
İçim nasıl da kanar
On Kasım geldiğinde…
O, liderlerin hası
Dinmez gönlümün yası
Silinmez yürek pası
On Kasım geldiğinde…
Gözümüzden yaş akar
Gökten şimşekler çakar
Ufuktan bize bakar
On Kasım geldiğinde…
Hüzün, maziyi eşer
Zihnimde çile pişer
Yüreğe ateş düşer
On Kasım geldiğinde…
Millet, Ata’yı arar
Nesiller O’nu sorar
Özlem, kalpleri yorar
On Kasım geldiğinde…
İzim, izinden koşar
Gölgen, gölgemi aşar
Hüzün yürekten taşar
On Kasım geldiğinde…
Boynunu büker dağlar
Adını anar çağlar
Tarihler O’na ağlar
On Kasım geldiğinde…
M.NİHAT MALKOÇ
