Senin ekliğinde dolaşıyorum istanbul'u
Ve terk edip ayrılıyorum, çekip alıyorum düş/lerimi.
Kan kırmızısı İstanbul kan revan.
Kan dolaşımından başka işe yaramayan,kalbimle istanbulu geziyorum
yalnızım...
Eşi olmayan gecelerin beliren
Yalnız kalmış ay gibi...
Yine yalnızım sensiz ve karanlık
Gündüzlerim bile soğuk!
Söküp attım içimde ki seni...
Tutturdum artık bir yalnızlık şarkısı
tek başıma söylüyorum.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
