Bir gün ayrılacağım bu kentten
Sevinçlerim hüzünlerim bile kalmayacak geride
Haddi hesabı olmayan aldanışlarıma çelme takarcasına gideceğim
Omuzlayacağım yükümü kalbimde ne kadar kanarsa kanasın
Olurda rastlarsam köşebaşında ağlayan çocukluğuma
Bir baş okşayıp bir tebessümle ayrılacağım yanından
Kurban edilen en iyi niyetlerim bile dile gelse haklı çıksa
Yararı yok artık döndüremezler beni bu meçhul yoldan
Ne karanlık ne kasvetli geceleri bırakmıştım oysaki ardımda
Her güne dua şükür uzaklaştıkça uzaklaştı yanımdan
Sırtımdaki hançerlerin sayısı bile kaçtı unutmuştum çoktan
Bir gün ayrılacaktım bu kentten o gün bugündür işte
Şii-Edibe Toğaç
