En çok da dudaklarım kaburgalarındayken acırdı,
Parmak uçlarım.
Kalbine en yakın orada ulaşırdım.
Sen sakinliğini korurdun
Ve
En çok öpülmeye aç,
Yine parmak uçlarım.
Tanrı bahşetmemiş miydi böyle kadınlara sevilmeyi?
Bilmem ama binlerce şükürler olsun,
Seni seven yanıma.
Hissettiriyor ya çünkü acı, insana yaşadığını;
Kilometrelerce hissettim acıdığını.
Parmak uçlarım işte anlıyorsun...
Senin için yaratılanlara dokunuyorum,
Kalemlere, kağıtlara.
...Ama yine de binlerce kez,
Şükürler olsun,
Sana yanan yanıma..
KİTAP İZLERİ
Tarihi Hoşça Kal Lokantası
Şermin Yaşar
Şermin Yaşar’dan Kaybetmenin ve Kalanların Anatomisi Tarihi Hoşça Kal Lokantası, Şermin Yaşar’ın kaleminden dökülen, "kaybetmek bizim işimizdir" diyenlerin sessiz ve derinden işleyen öykülerini bir araya
İncelemeyi Oku
