Seni toprak ettiğim güne uyanayım,
Gözyaşlarım yapraklardan süzülsün, güneş olsun dermanım.
Belki bir çiçek yeşerir dünyada,
biri okşar ve eksiltili aşkımı o çiçekte, bir başkası yaşar, umuttan doğar gün.
Nefesin ağır, sesin çığlık, tenin diken ve durmaksızın kanayan ben,
İyileşebilmek için kaçacağım senden.
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
