Rüzgardan ellerin vardı, sonbahar diye.
Üşümek gelmiş kapı komşum olmuştu.
Ya o hummalı titremeler.
Kaldırımların orospulara teslim saatlerinde uykum kaçar,.
Kimliksiz bedenler yatağımı ısıtırken,
Gözümden sana ait iki damla yaş,
Mecburiyetlerini yanına alıp,
Şimdi bıraktığın kadar yalnız.
Gözlerini hatırlamak ne mümkün!
Unutmak kadar imkansız.
YZKİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
