Rüzgardan ellerin vardı, sonbahar diye.
Üşümek gelmiş kapı komşum olmuştu.
Ya o hummalı titremeler.
Kaldırımların orospulara teslim saatlerinde uykum kaçar,.
Kimliksiz bedenler yatağımı ısıtırken,
Gözümden sana ait iki damla yaş,
Mecburiyetlerini yanına alıp,
Şimdi bıraktığın kadar yalnız.
Gözlerini hatırlamak ne mümkün!
Unutmak kadar imkansız.
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
