Gece,
Şehrin yüzünde aydınlanıyor,
Karşıda,
Sen,
Belki daha yüreğin uykularda,
Sabah oluyor,
Sokağın köhne kahvesinde,
Mevsim kış,
Günlerden yalnızlık,
Kimse bilmiyor,
Nereden geliyor bu zaman sevdiğim,
Nereye gidiyor,
Fırının kokusu sarıyor ortalığı,
Ekmeğin buğusunda güneş doğuyor,
Sol yanım aşk,yollarda,
Bir bardak çay İstanbul'da,
Bana seni hatırlatıyor,
Ben neredeyim sevdiğim,
Nerede benim sensizliğim,
Yürü yürü bitiremezsin bu yolları,
Akşam olur,kalır yanına kimsesizliğim,
Selamlıyor yüzümü gören her yüz,
Yağmurlar bile sessiz yağmıyor,
Gece gelmiş yavaştan,
Geçip gitmiş bile çoktan,
Kime sorsam,
Anlamıyor.....
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
