saatim hep
yalnızlığı sen geçiyor bilesin .
ömrümün elvanlaşan gül tomurcuklarında
paslı yelkovan ve akrep takırtıları .
ben, senesi devrik takvimlerde yaşarken
böylesine buhran zamanları
nerdesin !
yüreğimi örseleyen en masum acı .
burada yağmurlar kanımı yıkıyor artık
bilesin .
ve avuçlarımda hala kızıl büyümekte
voltajı yüksek elektriğin...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
