Mevsimlik bir bahar gibisin
Elini tutmak isteyen yaşam
Kayboluveriyor derinliklerde
Geride bırakılan sözler
Düşüncelerle birlikte yok olup gidiyor
Gecenin zifir karanlığı
Soğuk odanın loş ışığıyla birlikte
Yalnızlığı unutturmaya çalışıyor
Tek eksik yan sensin
Seni bir put gibi içimde büyüttüm
Sevmeyi sende hissettim
Platonik bir sevdaya tutuldum
Adına yalnızlık diyerek
Gözlerimi kapadım
Ve
Hiç sabah olmayacakmış gibi
Seni düşünerek karanlığa teslim oldum
O an yaşamı seninle kıldım
Platonik olduğunu unutup yaşama anlık veda ettim
Dinmeyen gözyaşlarımla birlikte
Kilit vurdum yüreğime
Bir daha kimse girmesin diye kapattım tüm kapıları
Hatta bu sözlere karşı
Seni sevdiğimde;
Üzeceğini,
Gözyaşlarımı akıtacağını,
Terk edeceğini,
Başka onarılmaz acı vereceğini,
Bir gün beni bırakıp başkasının olacağını bildiğim halde,
Seni platonik sevdim.
Şu an bir rüyadayım
Ve
Uyandığımda sensiz yeni bir gün başlamış olacak
Yitirdiğim duygulara karşı
Hiç olmamış gibi kanayan yüreğimi
Yalnızlığım ile teselli etmeye çalışacağım
Sabah olduğunda minicik yüreğim
Yol alacak sessiz sedasız
Şimdi hoşça kal platonik sevdam
