Hicretinden bu yana yok çayda dudak payım
Hasretin buğusunda gülüşünü ararım
Senin elin değmez ya acıdan acı çayım
Merhem diye yarama hayalini sararım.
Sinem özündeki kor gamzenden yadigârdır
Sen öksüz bıraktın ya yok barım yok halayım
Ayak sesin duyulmaz Ankara sensiz dardır
Nefesin karışmazsa acıdan acı çayım.
Senin için yakarım gelirsen semaveri
Hasret coğrafyasında gurbet demli sılayım
Gülüşünde arınır çay adlı eşsiz peri
Teşrifin gecikirse kederden acır çayım.
Bir asude iklimden kokun karışsa çaya
Ellerindir rüyamda açılan Beyaz zambak
Duruşunla gamzenle nispet olursun aya
Acı çayım tatlanır efsane sunar bardak.
Ankara,15.03.2011 İ.K
