Çok ada, yarım ada gördüm.
Hayallerim de yarım kaldı çoğu kez;
Lâkin niçin sana ada çayı derler,
Çözdüğüm söylenemez.
Bildiğim, üşüttüğümde, grip olduğumda,
Bir fincan tüketmek senden,
Nefes almamı kolaylaştırır,
Sıkıntılarım hafifler, uzaklaşır bedenden.
Değince suya altın sarısına çevirirsin.
Gören gözlere renginle şifa verirsin.
Bilmiyorum adadan mı dağdan mı gelirsin.
Nereden gelirsen gel.
Naçizane tarafımdan sevilirsin.
Ankara, 15.01.2008 İbrahim KİLİK
