Duruşu bilmem nesi hep hikâyesi
Sözünden bilinir adam dediğin
Ölçer tartar öyle eder her defasında
Söz vermeye görsün bil senettir şereftir
Korkma
Adam olandan
Çekinme boşuna
Yanıltmaz yalan bilmez
Boşa almaz vaktini asla
Tüketmez umudunu
Sordum
Adamdan anlayana
Koca yüreklidir dedi
Yemişim götünü göbeğini
Yüreği mangal gibidir dedi
Adam dediğin
Adam gibi işte
Lafın fazlası haram
Annesi memnun
Kardeşleri mağrurdur
Akrabaları gururlu gezer
Dostları bile dostluğundan
Pay çıkartır illâ kendine
Gölgesi ağırdır
Adam dediğin
Güvendir huzurdur
Cesarettir onurdur
Emektir değerlidir
Adam dediğin
Sevgidir kutsaldır
Sevdadır en hasından
Âşktır en mahreminden
Sever adam gibi
Sevilir şânına yakışır
Sırlar hazinesinin muhafızıdır
Cenk meydanın baş yiğididir o
Âlem adama hasrettir
Sular selâma durur
Yağmur korkar ıslatmaya
Güneş bile çekinir ağırdan eserde
Rüzgâr susar yanında aşmaz haddini
Adam dediğin
İnsan evlâdıdır
Her yere yakışandır
Sayılandır sevilendir
Aranandır özlenendir
Adam dediğin
Diplomasıyla
Cüzdanıyla değil
Gönlüyle vicdanıyla
İnsana hürmetiyle adamdır
Hasılı adam olmak öyle
Her kulun harcı değildir vesselam
Neyzence | Neyzen Muharrem
02,51 / 10 Ağustos 2013
*Hande Sayına hediyemdir
