hüzün dudakların için,
Nefesimi bıraktığım şehrin,
mümkünsüz ayrılıklara mecbur kıldığı,
yüzleşmeler miadı,
gizlenmiş bir sürgün, /kaçırılmış acılardan,
kendi boşluğunu dolduran,
hiçbir yalnızlık,
dindiremez bizi..
gidişler,
gelişler,
ırak bir iklimin dokunaksız,
unutkanlığı için,
bırakır soğuk tenimizi./
bizi yaşamayan odalara..
adına suskundur,
yüreğim,
özledikçe seni..
