Gün bütün
Işıklarla
İradesini sınar;
Ve en son kendi mumunu söndürür insan..
Gün uzun ve alacalı…
İzimi sürüp durur
Uzun bacaklı bir tazı
Toza kardeş bir yanımı
Bırakırım dişlerine;
Kalanımla çaldığım hiç kapıda
Ne romana,
Ne şiire sığarım..
Ayaklarımı
Nehir bir romanda yurum
Bir başıma kararır ;
K a y b o l u r u m…
Bir başıma
Y o r u l u r u m…
Dizlerimin bağı altın tozu
G e l…
