gece uyku sağılıyor titrek göz kapaklarından başka bir dirilişi zorlarken
ben kırık kanatlı gündüzün bekçisi
seni korumak için bu rüyadayım
her sabah bir sıkıntı alarmıyla başlarken yeni bir güne omzumda ağrı
Sancı
İnsan olduğum için belki gündüzle her gün baştan görülecek bir hesap için kasadayım
Sancı
İnsan olduğum için belki hesaba çaresiz itirazım var her gün
her gün oysa kasiyerin soğuk zarif eli ve donuk ama derin yeşil gözleri beni aldatıyor
Hayat
Hayat
Aldatıyor
hep seninmiş sandığın hep ödemek zorunda olduğun yazarkasa fişini adına yazarak
donuk gözlerle tutuşturuyor ellerine
Hayat
Hayat
Aldatıyor
hiç senin olmayan
Sancı
İnsan olduğum için belki
gece karanlıkta belirsizleşmiş yanaklarını alnında birikmiş ter damlasını çıplak tenini uykularında direnen masum bekleyişini kırık kanatlarımla seni
Seni
Seni korumak için bu hayattayım
İnsan olduğum için belki
]
