Önsöz
bırak platonik yaralar açsın adın kalbimde !
ne çıkar senden yana
umursamazlıkların güç oldu kalbimde
tutsaklığım her bana yazman
her gidişin bir dönüşü yokmuş meğer
dönüşler büsbütün yok olmakmış
unutulan isimlerden geriye kalan
ağızlarda bıraktıkları tatlarnış
1
sen hep güzel kalacaksın
güzel kalacak yüzün
söz vermiştin hani
şimdi sözler istanbul'un deniz sonrası manzarasında kaldı
ben gençliğimin başlarında
sen çoktan orta yaş krizleri
çocuğun bile olur belki
ya da ben öldüğümde sen halâ hayatta
yine ilkbaharda, sabah sabah ayakta
yine kahvaltın aceleci
bıraksalar güleceksin
dokunsalar ağlayacak
ben ölmüşüm o vakit
eski evlerin arasında emirsultan
altı harf iki hece güllerim
sen bilmesinde mezarım
sen bilmesende yazarım
senin yerin burası değil cennet olmalı
senin yerine mezara serhan konmalı...
