Anıları Tazeleme Ustası

anıları tazeleme ustasıyım ben,
bütün şehir kapımda sırada,
mutluluğunu tekrar tekrar görmek isteyen de var,
acılarını tazelemek isteyen de,
hepsinin kaydı bende,
yirmibeş kilobayt belleğimde,
bir beyefendi geldi bu sabah,
yıl bindokuzyüzyetmişbeş, şu ayın şu günü,
nerdeyim diye sordu.
yer: Büyükada, Splendid gazinosundasınız,
zuhal hanımla rakı içiyorsunuz,
evliliğinizin birinci yıldönümü,
koydum fotoğrafı önüne,
önce biraz burkuldu,
hattâ konuşamadı bir süre,
sonra gülümsedi,
ne kadar mutluymusuz ! dedi,
arkasından bir hanımefendi girdi içeri,
şık giyimli, belli okumuş, aydın biri,
kadın gibi kadın,
Milenyuma yeni girmiştik dedi,
Ocağın yirmibiri,
hiç unutmadım,
bir salı günüydü,
yirmibir ocak ikibin yazdım,
bastim Enter'e,
Oo.. özür dilerim hanımefendi,
hiç tahmin edemedim,
başınız sağolsun, yakınınız mı ölen,
bir cenaze töreni çıkmıştı önüme,
Hanımefendi siyahlar içinde,
Beyefendiyi kaybetmiştik dedi,
bu fotoğraf bende yok,
bir kopyasını verir misiniz dedi,
seve seve dedim,
huzur bulur belki diye
bir siyah-beyaz bir de renkli bastım,
dedim ya halka hizmet benimkisi,
para filan almak da yok,
anıları tazeleme ustasıyım ben.