Anladım-1
Bütün bu çaba,
Bütün bu telaş,
Niyeymiş meğer!
Niyeymiş bu ısrar,
Ne kadar aceleci,
Ne kadar sabırsızmışım meğer!
Anladım,
En büyük hatam,
Acele etmekmiş,
Ne kadar zorlasan da,
İş olacağına varırmış meğer!
Anladım,
Zaman ilaç,
Sabır insanın,
Sermayesiymiş meğer!
Anladım,
Her şey para,
Her şey mal mülk değilmiş,
Anladım,
İnsanın gözü değil,
Gönlü doymalıymış meğer!
Anladım,
En büyük servet,
Şükürmüş meğer!
Anladım,
İnsan,
Küçük şeylerle de,
Mutlu olurmuş..!
Anladım,
Hayat böyle de,
Güzelmiş meğer!
(04,03,92)
Mehmet Kıyak
