Seni sevdim, değer verdim,
Seni başımın tacı ettim,
Beni anlarsın, diye.
Seni göklere çıkardım,
Kanat taktım,
Yükselsin diye.
Sense, hep havalarda kaldın,
Bana yüksekten baktın.
“Gel kalbimde kal” dedim,
“Kabuğun var”, dedin.
Bakıyorum da,
Ayakların yere basmıyor,
Şimdi burnun pek havada!
Oysa,
Senin kanatların benim,
A kaplumbağa!
Mehmet KIYAK
