Bir rüzgar gibi bakardı gözlerin yalnızlık rüyası dedik adına
Ve neden yıllar sonra anladık hep yalandı yaşanan dünya
Kader elimizden alınca oyuncağımızı anladık bizdik onun oyuncağı
Ve neden umudun bittiği yerde hep hüzündü yıkan yarınları
Aslında biten şeyler vardı ellerimizde adını söyleyemedik
Biten şeylerin kolay hatırlanmadığı bir rüyaydı görmedik
Önce adını değer dediğimiz değersiz şeylerimiz oldu
Sonra kaybettiğimiz o değerler hayatımızı doldurdu
Bir zaman sonra bizim geniş alanlar daralmaya başladı
Sanki fırtına öncesi sessizliğin yaşandığı o andı
Özlediğimiz bir şey ellerini sırtımıza koydu
Ruh dedikleri ödlek hayalet özlemlerinden bile korktu
Alışınca yalnızlığın buruk ellerini hissettik
Yaşlanıp kırış kırış olan ellerimizin üzerinde
.................................................................................
Solgun ölüm rengi hatıraları bırakarak geldim sana
Arkamda duran somon mazimin yalnızlıkları hatırına
Bitti belki de ömür, arzular bitti, hayaller bitti,
Gelen sevgiyi anan yürek hep kendine yandı bitti,
Bir duvar dikildi önümüze anlamsız bakışın anlamı gibi
Anladık ki hayat bitti, ömür bitti, sevda bitti...
22.08.2004/Çanakkale
