Şekerin bağrı yara bahtı kara demliğin,
Gittiğin günden beri seninse haberin yok.
Elin değince çaya ülfetti yarenliğin,
Erguvan mevsiminde sana dair hasret çok.
Gamzenle zemheriler olurdu ipek bahar.
Dudağında karanfil açardı alev alev.
Seninle şen olurdu ateşteki öksüz har.
Suya sızan güzellik zarafetinse velev.
Gülistan sayfasıydı gülüşün ince ince.
Dem alırken has mevsim şenlenirdi dört yöre.
Katmerlenirdi ülfet meclise sen gelince.
Çaya haz katan sendin kitab-ı aşka göre.
Ellerindi incecik hayallerin has gülü.
Acı çayı zemzeme çevirirdi gülüşün.
Sen gidince sarardı çayın siyah kakülü.
Teşrif etmesen bile arada bizi düşün.
Ankara,03.09.2011 İ.K
