Arkandan dönüp baktım öylece,
Dakikalarca, saatlerce kendimden habersizce.
İnanmak gelmiyordu içimden,
Beni koy verip gittiğinden andan itibaren;
Zaman durdu sanki yerinde,
Kalbimi neden söküp almadın diye,
İsyan ettim acı içinde.
Şaka olmalıydı bu yaptığın,
Gitmek yakışmaz sana ey nazlı ceylanım!
Ardına bakmadan uzaklaştın,
Beni dertlere saldın.
Kendini ise ateşe attın.
Şimdi hep aynı yerde,
O günü,
Senin bana dönüşünü beklerim,
Olmayacak bir hayali düşler,
Sensizliğe müebbetim.
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
