gözlerimde ısınır
irili ufaklı sana ait dudaklar
nefesime dönecek…
ıslakken güzel koklanır
gül goncasıdır ki;
bülbüle yangını var
dikeninde sönecek…
hiç amanı yok belli ki;
dil sabırı koparır
bu yangına körükle giderken,
alevler arasındaki
çığlıklar
bülbül sesi gibi gelecek…
ay tabakta seni sunarken
tapınağında nemli nemli,
kuyruklu yıldızlar
hücresinden firar edecek!
Aziz Yavuzdoğan
22.2.2007, istanbul
