gözlerimizde
soyunur günah ilk önce
sıyırır ay mahremiyetimizi
ne kadar da sabırsız
bu telaşı görünce…
varsın
açık kalsın perde
yalnız biz seyredeceğiz kendimizi
dile yalvarır dudaklarımız
duasında çırılçıplak bu gece
masumiyet utansın…
cehennem ateşinde
lanetler yansın
kavrulsun edepsizce…
cinnet geçiren bedende
zevk ölürmü sence
uyuyan yer sarsılsın
toprak tenimizde
ar damarı çatlasın…
okunsun sırlarımız
son sözümüzde
belleğimiz boşalsın
tahtına mahkum sularımız
uykusundan uyansın …
Aziz Yavuzdoğan
26.2.2007, istanbul
