Yokluğun aleniyetinde kaybolmuş doğruların izleridir dudaklardan akan yalan sözcükler. Rast gele yalanlarda gizlidir doğruların ispatı, yalanların ki de doğrularda…Bakmak değil görmek gerek böyle bir kontrastın ayniyetini !
Absürd bir yaşam bulmacasının karelerinde var mıyız, derken; bize de yer varmış bilmediğimiz bir karede . Düşün dünyasının eksantrik aleminde aranılan bir fenomende boğulmuş biriyim ; çırpındıkça batmaya mahkum ! Çıkmaya çalışırken bataklıkların çevirdiği bir kareden ; izin vermez diğer kareler , bütün kalmak uğruna. Esir düştüm bir sürü psikolojisinin gelgitlerinde. Yapıştırırlar beni de ; varolmak adına varlığıma muhtaç bir menfaatte...
Vermeden almanın bencilliğindeki bir oyunda ; düz giderken çapraz yiyen dengesiz piyonların lokması oldum her açlıkta yenilenen ve yenilen ! Çıkmak istiyorum, varsa da umurumda olmayan varlıkların oyunundan ve kurtuldum derken daldığım uykumdaki karabataklardan. Kaçmak istiyorum yeşil bir vadiye ; cebimdeki madde dünyasını son kuruşuna kadar harcayarak. Dalmak istiyorum, uyanma ihtimali olmayan en tatlı rüyaların kol gezdiği derin uykulara...
] ] ] ] ]
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
