soğuk esti rüzgarlar
üstüme kırağıların yağdı...
hani!
buğularına yakalandığımız
seherlerin vardı / çiy kokan:
yapraklara ışıltı,
çiçeklere can,
gözlerimize fer...
şimdi donuklaştı.
şimdi kış vurgunu bakışlarımız,
şimdi aşk yorgunu,
şimdi özlem yolcusu,
geride sevgi dolu sözler kaldı..
ve ben kaldım / kuru bir dal!
dokuz bahar geçse de üstünden,
dokuz konsa da kuşlar,
kimsesizliğine ağladı..
hani sen!
"kimsesizliğimde kimimsin" diyordun
yalan mıydı?
yalan mıydı?!...
