Gitme diyorum.
Gel yanıma ;
Böyle acı acı gitmek...
Bak yine döktün gözlerini,
Sustum.
Dudakların titriyor.
Birazdan gözlerinde yaşaracak ,
Ellerini nereye koyacağını
bilemeyeceksin.
Biliyorum bu gitmeleri.
Sonkez gibi sarılacaksın boynuma ,
Beni üzdüğün için
özür dileyeceksin ,
Söz vereceksin döneceğine ;
Evet ,
Döneceksin de .
Alışıksın bu hallerime ,
Ağlamayacağımı da biliyorsun.
Uzun uzun öpeceğim seni
Sanki dönmeyecekmişsin gibi.
Herkes bize bakacak ,
Üzülecekler.
Ama bilmiyorlar
Alışığım gitmelerine.
Bu o gitmelerden değil mi?
Uzun uzun öpmedim seni
Neden verdin mektupları mı?
Gülmedik ayrılığımıza üzülenlere
Gözlerin de sustu.
Bu o gitmelerden değil mi?
Neden bizim aşkımız gitmeler üzerine,
Neden alıştırdın gitmelerine?
Ağlamayacağimı biliyorsun ,
Ağlıyorum.
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
