Yağmurlu bir akşamdı.yüzüme bakarken gözlerindeki çaresizliği hissettim
Bir acı duydum içimde o an.sesin titriyordu.
Bana söyleyecek sözlerin nelerdi bilmiyorum ama hiçbir şey beni, içimde hissettiğim acıdan koparamazdı
Ağzından tek bir cümle çıktı.”beni affet”
İnsanlar ayrılırken önce sözler sonra eller ardından gözler ayrılırdı birbirinden
Sen, bana ne o elleri, ne sözleri, ne gözleri verebildin. içimde uzun süre bıraktığın acıdan başka
İşte bu yüzden seni asla af etmeyeceğim.
Gözlerime çok görülen ,gözlerin bedeli, ömür boyu mutsuzluk, söylenemeye
kelimelerin bedeli, ömür boyu huzursuzluk, birleşmeden ayrılan ellerin bedeli, bensizlik olsun
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
