Göremedim şu dünyada bir bahar,
Bütün umutlarım kışa benzedi.
Sardı benliğimi sebepsiz sancı,
Çöküpte kalkmayan sise benzedi.
Bir fırtına gibi esti her günüm,
Kaybettim bir daha bulunmaz yönüm,
Hasrete bağlanıp dost oldu gönlüm,
Koşup varılmayan yola benzedi.
Ardından koşmaya artık yoruldum,
Bulanık su idim şimdi duruldum,
Bilmeden bir vefasıza vuruldum,
Çözülüp toz olan taşa benzedim.
