]
Neden gülücüklerin , sevincin , umudun yüreğimizden, yüzümüzden döküldüğü anları değil de hep karamsarlığın ,umutsuzluğun , ağlayışların ateşini körüklüyoruz. Bu mu bize düşen görev ?
Yoruldum , yeter artık dediğiniz isyankar anlarınızda , bir kış ayazında balkonunuza konan güvercine aç kalmasın diye verdiğiniz yemler bile yetmiyor mu içinizdeki baykuşu susturmaya…
Neyi beklediğiniz bilmeden günleri aylara katıp sebepsiz ama acılı isyanları büyütmeniz bir çözüm mü ?
Güçlü olmayı öğretmedi mi okuduğunuz kitaplar , ruhunuza ilaç yerine zehir mi verdiniz
hep ? Hüznü büyük bir madalya gibi boynunuza asmanız neyi değiştirdi ki !
Şimdi vaktidir .Kuşanın sevgiyi hayat bulun Renginiz masmavi
Ve yelken açın tüm hayallerinize
