Bir sanatçı varmış,
Vaktiyle güzel/iyi şeyler yaparmış.
Hatta kendi kadar takdir edermiş herkes yaptıklarını.
Bu sanatçı asla güzel/iyi olmayan birşey ortaya çıkarmak istemezmiş.
Bu yüzden de öyle olan şeyleri saklarmış.
Sakladıkça birikmiş, sakladıkça birikmiş içinde çirkin/kötü şeyler.
Ve sonra birgün şişmiş şişmiş patlamış...
Ama yine de kimse görmemiş bu çirkin/kötü şeyleri
Ama bir daha kimse görmemiş başka güzel/iyi şeyini de.
