Anne,
Nidasıyla,
Feryat ediyor,
O kadar,
Çırpınıyor ki,
Güzel,
Gözlerinden,
Yaş,
Bir sicimdi,
Öylece boşalıyor…
Anne,
Perişan,
Ve çaresiz,
Gözleri,
Bir Yar arıyor…
Heyhat…
Ne mümkün,
Kimseyi,
Yanında bulamıyor…
Beyi çalışıyor…
Bir nafaka,
İçin uğraşıyordu…
Çocuğun,
Ağlama sesi,
Kesilmişti…
Anne,
Dikkat kesildi…
Bir tuhaflığın,
Farkındaydı…
Çocuk,
Morarmıştı…
Gözleri,
Kayıyordu…
Dişleri,
Kitleniyordu…
Anne biçareydi…
Ayağa fırladı…
Çeşmeye doğru,
Amansızca koştu…
Çocuğun kafasını,
Suyla yıkıyordu…
Başparmağı,
Çocuğun,
Dişleri arasındaydı…
Telaş, zirve yapmıştı…
Perişanlık hadsizdi…
Ahvali hal bezgindi…
Zihin berbattı, netsizdi…
Çocuk havale geçirmişti…
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
