Bir gün toprak olacağım
Sonra fosilimden bir ağaç yetişecek
Dünyaya yapraklarından bakacağım
Bunu takiben;
Cesedimi yiyen bakteriler öldüğünde
Eriyip buharlaştığında
Belkide gökyüzüne yükselirim
Kuşların kanadında çarpar sevgimi
Yalnız kalbim.
Sonra yağmurlarla yeryüzüne inerim
Sevgi olup yine
Gökyüzüne yükselemem belki
Ama sevgi kadar
Yeryüzünün özü olurum.
Belkide bir arının gözlerinden bakar dünyaya
Kimbilir okyanusun köpüklerinde yoğunlaşırım
Şairlere ilham olur; kimsesizler için ağlarım.
Sonuç olarak;
Beni kahreden dünyada o beni dışlasa da
Ben onun özünde yaşarım.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
