Sen oluyorum
Ömrümü eksilten her yeni günde
Kırık bir cam gibi yüreğim
Dokunma, kanarsın...
Sevmek;
Bir varmış bir yokmuş masal şimdilerde.
Ağlama,
Vatanım olan gözlerine yağmur yağmasın bu gece.
Bu gece hüzün istemiyorum,
Yüzünün gül gibi dağılmasını...
İstiyorum ki,
Ben bir sokağın köşesinden döneyim
Sen o kaldırımda beni bekle.
Ah ne yangındır ellerin gecelerde,
Ne acıdır yokluğun yüreğimde.
Buruştururken yüzümü,görmez olmuşken aynalarda
Çıkmaz olmuşken sesim kör gecelerde
Bırak avuçlarını titreyen ellerime...
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
