Küçük bir böceğim ben
Saçlarının kıvrımlarında saklanmak isteyen.
Yıldızlara dokunmak uğruna
Hep geceyi bekleyen.
Işığına ulaşmak için
Gecesini gündüzüne ekleyen..
Oysa
Bir böcek değilim ben,
Hep karşında duruyorum
Ellerimi ellerine alıp
Gözlerine bakıyorum.
Bir böcek olsam
Yapamazdım zira bunları
İsmimi ismine ekleyip
Adı bilinmez masalsı ülkelere savurmayı
Mahcup bir çocuk gibi sessiz durmayı,
Yüreğinin atışını dinleyip onunla uyumayı...
Sevgilim,
En iyisi ben böyle kalayım
Ellerim gezinsin saçlarında
Ben öyle yok olayım...
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
