Hazan yağmurunun son damlasında
Ersem iklimine yeter sevgili
Yazdığım destanın tüm imlasında
Hece sen nokta sen adın ezgili.
Hüzün misafirim hem de en ağır
Dalımda hasretin tüter ateşi
Öyle bir efsane aşkıma sağır
Gözümde tütüyor bulunmaz eşi.
Yağmur damlaları gülleri sever
Buluda sevdalı turna katarı
Sılada hasreti olan can ever.
Erbabı inletir curayı tarı.
Sitem gözlerime çekili bir mil
Kahır kalemimden sızan süveyda
Çözemez bu aşkı ne fal ne remil
Takvimlere küskün dilinde veda.
Gül yaprağındaki çiy damlasında
Sana dair iz bulurum her seher
Sensin gönlün yatan som hülyasında
Sanadır gönülden huruçlu sefer.
Bir misalsiz aşk bu tarife sığmaz
Gamzesi gül emsal hep can evimde
Onsuz toprağıma yağmurlar yağmaz
Onun hüznü saklı daim sevimde.
Ankara,05.12.2010 İ.K
